Gert Verhulst vijftien jaar bij Samson
Over drie weken vieren Samson en Gert hun vijftiende verjaardag. Er is in al die jaren flink wat veranderd: er zit een nieuwe -illustere onbekende- met zijn hand in de hond, en Gert Verhulst (37) is intussen de topman van entertainment-imperium Studio 100 geworden, met alle Bumba’s, K3’s, Sneeuwwitjes en Pieten Piraat van dien. Maar het blijft Samson waar hij alles aan te danken heeft – al is er ook een schaduwkant: Altijd die keurige jongen van de televisie zijn, dat zit me wel eens dwars. Marnix Peeters van de Vlaamse krant Het Laatste Nieuws had een interview met Gert Verhulst. Heette Samson indertijd meteen Samson? Of zijn er een heleboel Fikkies en Bobby’s de revue gepasseerd?Verhulst: “Ik denk dat het zijn eerste naam was. Er werd in die tijd veel minder nagedacht over zulke zaken. Commercieel gezien was Samson niet zo’ n slimme naam. Er waren al duizend dingen die zo heetten – van tabak tot schoenen. Vandaag de dag zou je meteen een claim aan je broek hebben.” Samson zou vandaag niet meer geboren kunnen worden?“Waarschijnlijk niet. Er zouden panels en denktanken aan te pas komen, er zou gecheckt worden welke domeinnamen er nog vrij zijn op het internet. Wij hadden indertijd gewoon het idee: als we nu eens iets naast de omroeper zetten, dat zou wel leuk zijn. De BRT zei: bah ja, probeer maar iets. Samson is nog in een soort chaos geboren.” Is dat beter?“De kans op extreme successen is groter in de chaos, denk ik – maar de kans op een extreme flop dus ook. Door alles tot in de puntjes te onderzoeken schakel je het risico op een flop uit, maar ook die kans op een extreem succes.” Ik heb laatst een beeld uit je omroeperstijd gezien. Je had toen iets heel plechtige-communicanterigs. “Tja: ik was 22, ik was nog in ruime mate een plechtige communicant. Een onschuldige jongen. Nog altijd, trouwens.” Je kijkt alsof je het meent.“Ik meen dat. Ik ben een brave jongen – veel te braaf voor deze wereld. Ik ben veel te veel bezig met: wat zouden de mensen van mij denken? En: oei, ik kan op tv toch geen scherpe opmerkingen maken of een vuile mop vertellen. Ik ben te veel bezig in termen van: hoe kan ik andere mensen niet kwetsen.” Je bent 15 miljoen euro waard, schrijven ze. Je hebt 220 man in dienst. Zoiets bereik je niet als je een bang vogeltje bent.“Jawel, omdat ik gewoon dingen heb gemaakt die de mensen graag zien. Samson en alles wat gevolgd is waren zo succesvol, en de vraag van de mensen naar producten was zo groot, dat we nooit moeite hebben moeten doen.” Ben je een slechte zakenman? “Waarschijnlijk wel. Ik ben niet hard genoeg. Ik heb me vaak te zwak opgesteld. We hadden veel meer kunnen verdienen.” Nòg meer?“Het is frustrerend om te zien hoeveel KMO’s van ons kaliber er in Vlaanderen zijn, die véél grotere winsten maken. Daar wordt nooit raar over gedaan. Op een of andere manier worden wij wel altijd met grof geld geassocieerd – er zijn blijkbaar mensen die wat wij doen onbetamelijk vinden.” Je zit in de kinderbusiness. Je rijft kapitalen binnen op de rug van onschuldige schaapjes.“Als er morgen beslist wordt dat er op de rug van kinderen geen geld meer verdiend mag worden, zal ik de eerste zijn om akkoord te gaan. Maar dan sluiten we ook alle speelgoedwinkels – ook die met het verantwoorde houten speelgoed, want daar worden sommigen ook stinkend rijk van. Dan maken we geen snoep meer want ook in die sector verdienen ze aan kids. Waar ligt de grens?” Zeg jij het maar.“Wij kunnen er alleen maar voor zorgen dat mensen waar voor hun geld krijgen. De beste waarborg daarvoor is dat wij een bedrijf met een gezicht zijn. 1k ben geen anonieme directeur. Als ik op straat loop, ben ik permanent verantwoordelijk voor alles wat er van ons op de markt is. Ik ben de wandelende waarborg voor de kwaliteit van wat wij doen. Ik denk trouwens dat de meeste mensen niet zo’n probleem hebben met wat wij doen. Het zijn enkelingen, die voor dat negatieve zorgen.” Linkse intellectuelen, die vinden dat speelgoed alleen mag vervaardigd worden uit taartdozen en boomschors, en die voor hun kinderen poppenkast spelen met aardappelmannetjes, in plaats van ze tv te laten kijken. “Voila. Ik ken ze wel. Ik kom uit de linkse hoek. Mijn vader is nog altijd lid van de partij.” De communisten? “De SP.a. Mijn broers en zussen hebben wel wat Amada-sympathieën gehad, in het verleden. Als je in zo’n nest opgroeit, dan blijft dat altijd in je zitten.” Zo’n wandelend garantiebewijs zijn: is dat een juk?“Dat niet zozeer. Wél dat ik vind dat ik mensen niet mag ontgoochelen, door te fel af te wijken van mijn tv-personage. Als ik nu zou beginnen met een programma zoals Samson & Gert, dan zou ik niét mijn eigen naam gebruiken, en zou ik een snor en een bril dragen. Ik zou zorgen dat ik hem kon afzetten ’s avonds, zodat ik nog eens iets anders zou kunnen doen. Ik zeg niet dat ik de behoefte heb om een hoop vuilbekkerij op tv te doen, maar toch: het heeft me afgeremd. 1k heb er bepaalde aspecten van mezelf niet door kunnen ontwikkelen.” Je hebt laatst het feest van Dag Allemaal gepresenteerd, op een toon waar velen inderdaad van opkeken: met veel humor en zin voor zelfrelativering. “Dat is een kant waar ik soms wel spijt van heb – dat ik ‘m niet méér heb kunnen laten zien in mijn carrière. Maar je moet keuzes maken. Ik heb als kind eens een film gezien waarin Peter-Jan Rens, die voor mij toen Meneer Kaktus was, de urine van Monique Van de Ven dronk, als bewijs van zijn liefde, en de helft van de tijd in zijn blote flikker rondliep. Vanaf dat moment was er voor mij toch iets gebroken (lacht). Vooral naar kinderen toe moet je daar heel voorzichtig in zijn.” Draag jij ooit een rood hemd?“Nee. Ik bezit geen rode hemden. Ik denk er niet zo diep over na, maar het is misschien wel veelbetekenend (lacht) Het is een klein stukje van de tv-Gert, dat kan afschudden.” De onhandigheid waarmee je in het openbaar met je privé-zaken omgaat is die ook een gevolg van je voorzichtigheid? “Ik vind niet dat ik er onhandig mee omga.” De stuntelige manier waarop je over je relatie met Karen van K3 hebt gecommuniceerd: dat vloekt, vind ik, met de efficiëntie waarmee je je bedrijf runt. “De pers heeft daarin gestunteld. Voor ons was alles duidelijk: dit is ons privé-leven.” Zo’n Koen Wouters gaat door toch veel slimmer mee om? We mogen weten wie zijn lief is, we krijgen foto’s van zijn kind, maar verder blijft de deur dicht. Da’s beter dan de hele tijd als een bange haas te doen alsof er niks is. “Ik heb nooit de bange haas gespeeld. Ik heb gewoon gezegd: we zeggen niks. Ik geef toe: ik heb de impact onderschat. Ik had nooit gedacht dat ze ons tot in Dubai zouden volgen.” 
Dat komt er van, met je geheimdoenerij. Hoe hoger je je muurtje bouwt, hoe harder mensen moeite gaan doen om er overheen te kijken. Dat moet jij toch weten? “Voor mij is dat altijd iets geweest voor de prinsen van Monaco, dat paparazzi-gedoe. Komaan, zeg: je gaat toch niet voor Gert en Karen in de struiken liggen?” Wel als Gert en Karen spelletjes spelen.“Wij hebben geen spelletjes gespeeld. (Stilte) Kijk, hè: de reden waarom we nooit iets gezegd hebben, was om dat het allemaal heel turbulent was. Er zijn nooit zekerheden geweest. We hadden geen zin om de ene week in de krant te staan van: ‘Wij zijn een koppel’, een week later: ‘Toch niet’, en daarna: ‘Of ja, toch’. Het was heel onduidelijk. Als wij morgen trouwen, mag iedereen dat weten. Maar de positie waarin wij zaten was, euh, anders.” Het was dus constant af en aan?“Ik zeg daar niks over. En alles wat er tòch werd geschreven, heeft een enorm effect gehad op waar we mee bezig waren. Het heeft ons leven tot op de dag van vandaag beïnvloed. Als je zoekend bent in je leven, heb je vooral rust nodig, en die is ons niet gegund. Ik heb ook nooit geheimen gehad, in mijn privé-leven – zoals ze gesuggereerd hebben. Ik heb tegenover mijn vrouw altijd duidelijk gezegd hoe de zaken er voor stonden.” Ik begrijp je wel, Gert, maar ik denk toch dat je jezelf een hoop miserie had bespaard, als je gewoon had gezegd: ‘t is allemaal nog wat rommelig, maar ik heb iets met die rosse van K3. “Misschien wel. Maar ik ben zo niet. Ik heb een hekel aan al die BV’s die 57 keer met 57 grieten op de cover van de boekskes staan.” Is het nu af? “Ik zeg daar niks over.” Nu doe je ‘t weer. Iedereen wéét dat het af is. “Als jij het zegt.” Je was er beter nooit aan begonnen. Je had perfect kunnen weten dat er smos van zou komen.“Was het maar zo simpel. Ik ben niet zo’n kouwe, dat ik zou kunnen zeggen: ik begin er niet aan, als ik iets helemaal anders voel. (Stilte) Iedereen heeft een verkeerd beeld van mij. Wie mij leert kennen, zegt na twee uur: ‘Eigenlijk ben jij plezanter dan wij dachten. Eigenlijk ben jij ‘n toffe’. Met altijd die ‘eigenlijk’ ervoor.” Waarom denkt iedereen dat je een onaangenaam mens bent?“Ik ben niet zo sociaal. Je hebt twee soorten mensen: zij die voor iedereen direct openstaan, en pas na een tijdje een selectie maken. Die soort wordt door iedereen sympathiek gevonden. Met mij is het andersom. Ik sluit me voor iedereen af en als ik het gevoel heb: die is te vertrouwen, dan pak ik die binnen.” Foute woordkeuze daar, Gert. “Dan sluit ik die in mijn hart (lacht). Maar zo kom je snel als een koele over.” Je hebt strenge ogen. “Mijn moeder noemde me vroeger altijd Beethoven. Vanwege die blik.” Je oogleden hangen over je wimpers: het geeft je iets boosaardigs. “Dat was toen nog niet. Dat is een ouderdoms-verzakking (lacht).” Je bent knapper dan ik had gedacht. Veel mannelijker. “Allez, dan zijn we er los uit hè?” Zeggen mensen dat soms niet?“Mensen zeggen zo weinig tegen mij. Mensen zijn bang van mij. Ik vind dat soms heel erg – en dan ook weer niet, omdat ik vaak geen zin heb om te praten. Terwijl ik dat als kind helemaal niet had, hè. Ik weet nog dat ik huilend thuiskwam: ‘Moeke, iedereen wil mijn vriendje zijn, ik kan er niet tegen’. Serieus. (Pruilend En nu wil niemand nog mijn vriendje zijn.” Hoe is dat zo kunnen veranderen?“Door het succes, denk ik. Wat wij meegemaakt hebben met Samson, de eerste jaren, dat was waanzin. Veel mensen weten dat niet meer. Dat was The Beatles, Clouseau. Wij hebben in winkels gestaan dat mensen verpletterd werden. Daar heb ik een verzadiging van gehad: van die massa-hysterie. Ik ben me meer en meer beginnen afsluiten.” Ken je die ‘Nooit grappig’-grappen? ‘Een telefoon die in een ziekenhuis wordt opgenomen, is nooit grappig’. ‘Een zelfmoordterrorist met een opgeblazen gevoel is nooit grappig . Over jou is er ook zo een: ‘Gert die een pakje Samson rookt, is nooit grappig. “Dan heb je het gemaakt, hè: als je in het moppencircuit zit.” Ken jij een goede Samsonmop? “Nee. De mensen zijn zo flauw. Ze denken altijd dat ze de grap van de eeuw hebben uitgevonden als ze tegen mij roepen: ‘Hey, waar is den hond, huhu? maar dat is die dag al tussen de tien en de dertig keer naar mij geroepen, afhankelijk van het weer.” Het weer?“Als de zon schijnt, vaker. Laatst had ik een lamp gekocht in de Antwerpse Kloosterstraat, en ik had de fout gemaakt ‘nee’ te antwoorden, toen de verkoper vroeg of hij ze moest leveren. Het was mooi weer. De terrassen zaten vol. Bij het eerste begon er een: ‘Amai, dat gaat Samson schoon vinden’. En ze waren vertrokken. Dan denk ik: allez, hier sta ik.” Schaam je je dan?“Nee. Ik kan er gewoon niet meer om lachen: grote mensen die woef woef! roepen. Als we nu de straat opgaan, garandeer ik je dat we binnen de vijf minuten woef woef! gehoord hebben. Als ik naar het buitenland ga denk ik na een uur: tiens, er heeft nog niemand woef woef! geroepen. Dat is niet niks, hoor.” Heel eerlijk: heb je het beest ooit verwenst?“Nee. Ik heb nog nooit één optreden tegen mijn zin gedaan. Alles wat ik heb, wat ik doe, wat ik eet en drink; de auto waar ik mee rijd: dat is allemaal Samson.” Ben je er fier op, dat je zoveel kinderhartjes blij hebt gemaakt?“Ja. Dat ik een stempel heb gedrukt op een generatie. Als ik in een café kom waar jongeren van achttien zitten: die lachen niet met mij, hoor. Die zijn in de fase waarin de kinderhelden weer cool zijn, en die behandelen mij met veel respect.” Je weet dat kinderliedjes het langst overleven in het menselijke brein. In 2100 gaat er wellicht nog ergens een gepensioneerde in een plastieken zetel in een home iets van jou zitten naneuriën. “Leuk. Dan heb je iets nagelaten. Dat is toch de bedoeling: niet ongemerkt komen en gaan?” Sta je ooit stil bij de ontelbare ouders die jij de kast hebt opgejaagd, doordat hun kleine voor do achttiende keer die ochtend ‘Jiepie-Ja-Hee’ in de cd-speler duwt? “Dat is altijd goed meegevallen, denk ik, want we hebben altijd geprobeerd om familiedingen te maken. We zijn nooit ergerlijk geweest.” Ken je parodieën op Samson of Plop? “Nee.” ‘Ik ben kabouter Plop en ik heb weinig vriendjes / Ik heb een scheve kop en achterlijke kindjes’ is populair bij prille tieners. “De beste parodieën maken we zelf, denk ik. Natuurlijk doen wij dat, onder elkaar. Nee, ik ga er geen voor je zingen.” Zijn het er vettige? “Dat valt behoorlijk mee (lacht).” Nog even over de opvolging van Danny Verbiest: er is een nieuwe Samson, hoor ik? “Ja. Maar we gaan proberen om er geen gezicht meer op te plakken.” Gaan we het verschil merken?“Liefst niet – dat is althans de bedoe1ing. Het grappigste was dat mensen na de vorige kerstshow kwamen zeggen dat ze de nieuwe stem toch niet zo goed vonden, terwijl het nog Danny zelf was die het deed.” 
Heb jij een hond? “Nee.” Vind je het vieze, schurftige beesten? “Nee. Ik heb geen tijd voor een huisdier.” Word je al die kindjes nooit beu? “Nee, want dan zou ik er allang mee gestopt zijn.” Heb je ooit iets onbetamelijks gedaan met een kind? “Wat bedoel je daar nu mee?” Een opdringerig ventje een draai rond z’n oren gegeven, of zo? “Zot. Dat doe ik niet.” Geef jezelf eens een cijfer op tien, qua geluk?“Tien op tien. Ik ben gelukkig geboren. Er kunnen dingen gebeuren die me verdrietig maken, maar ik heb een onverwoestbare aanleg tot geluk.” Dat zal Samson fijn vinden. Bedankt, Gert. (bron: Het Laatste Nieuws)
Het 33ste stripboekje van het populaire duo Samson & Gert is uitgekomen met de titel De schat van Edelstein. Het boekje is verkrijgbaar bij de betere boekhandels in Vlaanderen en Nederland voor ongeveer 4 euro.
Het nieuwste leesboek van Spring ligt vanaf vandaag winkels. Na de leesboeken