Kathleen: Mijn meisjesdroom komt uit

In het Nederlandse tijdschrift Privé is een interview van Kathleen gepubliceerd na aanleiding van het feit dat ze tijdelijk solo gaat en de rol van Kim-Lian overneemt als zeemeermin in de Studio 100 muscal De Kleine Zeemeermin die op dit moment in de Efteling speelt. Ze houden onvoorwaardelijk van elkaar. Delen hun bijna niet te evenaren succes en ontelbare mooie herinneringen. Aan de immens populaire kinderpopgroep K3 lijkt voorlopig dan ook geen einde te komen. Tenminste als het aan de dames zelf ligt. “Als we om de buurt zwangeren, houden we het nog wel een tijdje vol”, zo stelt Kathleen, die tijdens het zwangerschapsverlof van haar collega Kristel in de huid van de ‘Kleine Zeemeermin’ kruipt. Het lot. Daar gelooft ze heilig in. Op haar zesde verjaardag kreeg ze van haar ouders het sprookjesboek ‘de kleine zeemeermin’. Sindsdien droomde kleine Kathleen bijna dagelijks van een leven als het bloedmooie meisje met de vissenstaart. Twintig jaar later komt haar droom uit. “Dit is voorbestemd.” Kathleen, exclusief in haar nieuwe outfit voor deze krant poserend, weet het zeker: “Het moest zo zijn dat de Efteling, precies in de periode dat wij als K3 niet optreden, een nieuwe zeemeermin nodig had.” Kathleen is er helemaal klaar voor. “Oh ja!”, reageert de blonde zangeres enthousiast. “Als jong meisje probeerde ik al te zwemmen als ‘De kleine zeemeermin’. Toen lukte het niet, nu heb ik het waarachtig wel onder de knie gekregen. Eerlijk gezegd kan ik niet wachten tot het 19 januari is. De rol is maar voor twee maanden, dus ik ben van plan er intens van te gaan genieten. Eenheid Hoezo maar twee maanden? “Langer dan dat houd ik het niet uit zonder Kristel en Karen”, laat de 26-jarige Kathleen lachend weten. “Echt niet hoor. Wij vormen al zes jaar lang een zeer hechte eenheid. Ik mis mijn vriendinnen nu al. Bovendien staat voor 2 april onze eerste grote show na Kristels bevalling gepland. Als alles goed verloopt, starten we begin maart met de repetities.” Jullie hebben een contract tot 2007. Valt daarna definitief het doek voor K3? Kathleen schudt haar hoofd. “Als het aan mij ligt niet. Sommigen roepen dat we dan toch echt wel een keer te oud worden voor de jonge kinderen. Maar waarom? Je bent toch zo oud als je je voelt? Sterker nog, K3 houdt ons jong! En weet je, als het allemaal wat minder fraai uit gaat zien, trekken we toch gewoon een iets langer rokje aan”, schatert de sympathieke ster. “Dankzij K3 worden wij misschien wel nooit volwassen.” Wegdromend: “Behalve dan dat we baby’s krijgen. Maar niet te snel achter elkaar. Karen en ik gaan eerst met de baby van Kristel oefenen. Hoewel ik heel gelukkig ben met Nederlandse vriend en musicalster Jasper Verheugd, wachten wij nog even. Ik heb tenslotte nog tijd genoeg. Graag wil ik nog even genieten van het ongekende succes van K3.” Had je zelf vroeger een idool? Kathleen grinnikt: “Jazeker en hij komt uit Nederland.” Uit Nederland? Dus wij halen de succesvolste kinderpopgroep uit België en jullie vallen vervolgens weer op onze mannen? “Nou mannen. In die tijd was het nog een jongetje”, gniffelt de zangeres. “Ik zal het maar zeggen, het is Danny de Munk. Alle meisjes uit ons land vonden hem geweldig. Als Ciske de Rat liet hij vele hartjes sneller slaan. Ik heb die film zelfs op dvd. Jaren later kwam ik hem trouwens ene keer persoonlijk tegen bij een optreden. Hij bleek nog steeds een hele leuke jongen te zijn. Niet dat ik gelijk weer verliefd op hem werd of zo hoor”, haast ze zich te zeggen. ‘Maar hij is wel uitgegroeid tot een aantrekkelijke en spontane vent. Niks meer en niks minder. In tegenstelling tot de Belgische adoratie voor jullie musicalster, stond ik daarin alleen. Toen ik wat ouder werd ruilde ik Danny trouwens in voor Tina Turner“, vervolgt Kathleen. “Ik was het enige meisje op school dat fan was van Tina. Mijn ouders namen me op een goede dag mee naar een concert van haar. Daar zat ik dan, als enige van onder de vijftien tussen al die volwassenen. De Amerikaanse zangeres heeft indertijd enorm veel indruk op me gemaakt. Vooral haar oude nummers vind ik nog steeds fantastisch.” Cliché De kerst staat voor de deur. Wat is je favoriete kerstnummer?Na even nagedacht te hebben, antwoord Kathleen: “Ik ben gek op kerstliedjes. Vroeger heb ik jarenlang in een kerkkoor gezongen. Op kerstavond hadden we altijd een volle kerk. Alhoewel we het zelf tijdens Kerstmis niet op het repertoire hadden staan, is ‘Do they know it’s Christmas time at all?’ mijn favoriet. Het is misschien een cliché, maar het blijft toch een heel mooi en emotioneel liedje. Tijdens de feestdagen denk ik nog vaker aan de wereldvrede dan ik normaal al doe. Ik sta er eigenlijk iedere dag wel een keer bij stil. Het raakt me, maar tegelijkertijd moet je niet vergeten dat het leven hier ook doorgaat. Er zijn heel veel mensen op deze wereld, die het niet zo makkelijk hebben. Dat geeft mij altijd een heel dubbel gevoel tijdens de kerst. Wij zitten gezellig bij elkaar met familie en dierbare vrienden, maar ik weet dat het voor sommigen heel beladen dagen zijn. En dat diegenen dolblij zijn als het straks gewoon weer 1 januari is.” Met de hele familie bij elkaar dus. Gezelligheid kent geen tijd.“Absoluut! Het begint al met het in huis halen van een kerstboom. En wel een echte hé. Niet zo’n plastic nepding. Je moet de boom bij binnenkomst al kunnen ruiken.” Kathleen bekent: “En de uitgevallen naalden laat ik gewoon liggen. Dat vind ik namelijk uitermate gezellig staan. De eerste kerstdag vieren wij traditiegetrouw bij oma. K3 werkt dan ook nooit op deze bijzondere dag. In België doen we eigenlijk alleen aan kerstavond en eerste kerstdag. Jullie vieren ook nog een tweede kerstdag, hé? Wij gelukkig niet.” Verzucht: “Ik moet er niet aan denken om nog een dag zoveel te eten.” Wat staat er op het menu? Kathleen slaat verlegen haar ogen neer. “Ik weet eigenlijk niet of ik dat wel kan vertellen. Ik praat er niet graag over en mijn jonge fans zullen er misschien niet zo blij mee zijn. Maar goed, luister. Mijn opa heeft een aantal konijntjes… Ja, het is echt waar. Met kerst worden er ieder jaar een paar geslacht. Verschrikkelijk, hé?”, rilt de zangeres. “Opa mest ze eerst vet. Als ze dik genoeg zijn gaan ze er onherroepelijk aan. Hij vraagt weleens of ik naar zijn konijnen wil kijken, maar dat weiger ik pertinent. Ik wil die arme diertjes liever niet leren kennen.” Haar stem enigszins verheffend: “En ik eet er ook niks van. Speciaal voor mij maakt mijn oma jaarlijks kalkoen klaar. Wat is het verschil, zul je je misschien afvragen. Ik weet het eigenlijk niet. Het is het gevoel. Maar we eten ook nog normale dingen”, grapt Kathleen. “Wat dacht je van erwtjes en worteltjes. Ook dat is een vaste, maar gelukkig wel stukken minder beladen traditie, dan ons veelbesproken vleesgerecht. En natuurlijk maakt oma soep en bakt opa kroketjes. Hm, ik krijg er nu al zin in. En het toetje is kerststronk. Dat is vaste prik. Je kent het wel, zo’n heerlijke ijstaart. Hoe noemen ze dat bij jullie? Boomstam? Ach, wat maakt het uit. Als het beestje, eh de taart maar een naam heeft, haha!” Nog kerstwensen?“Dat ik nog maar heel lang met Karen en Kristel mag samenwerken”, verzucht de Belgische zangeres. “En dat Kristels baby heel gezond ter wereld zal komen. Maar dat is uiteraard niet meer dan logisch. De kleine schat heeft er straks gewoon twee extra moeders bij. Karen en ik gaan voorlopig alleen voor de lusten. En om te oefenen natuurlijk…” Nog goede voornemens?Kathleen schudt stellig haar hoofd. “Daar doe ik niet meer aan. Ieder jaar maakte ik trouw een lijstje, maar er komt nooit wat van terecht. Nu heb ik me voorgenomen om me vooral niets voor te nemen. Ik ben heel benieuwd wat er dan gebeurd.” Glimlachend: “Wie weet verdwijnen al mijn onhebbelijkheden dan wel spontaan als sneeuw voor de zon.” (Bron: Privé, met dank aan kristel_fan18 )